را تكذيب مىنمايند . * مسلماً پيش از تو رسولانى تكذيب شدند [ و مورد آزار قرار گرفتند ] و بر تكذيب و آزارى كه ديدند ، شكيبايى ورزيدند تا يارى ما به آنان رسيد ، [ تو نيز شكيبايى كن تا يارى ما به تو برسد . اين سنّت خداست ، ] و سنّت‌هاى خدا را تغيير دهنده‌اى نيست . و قطعاً بخشى از سرگذشت پيامبران [ در آياتى كه پيش از اين نازل شده ] به تو رسيده است . اى حفص ! پيامبر خود را به صبر و شكيبايى گرفت و آنان جنايت را از حد گذراندند ، خدا را به زبان آوردند و او را تكذيب كردند ، پيامبر فرمود : من بر خودم و خاندانم و آبرويم صبر كردم و بر معبود خود صبر نتوانم . خداى عزّ و جلّ اين آيت بر او فرستاد : وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّموَ تِ وَالْأَرْضَ وَ مَا بَيْنَهُمَا فِى سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ مَا مَسَّنَا مِن لُّغُوبٍ * فَاصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ » « 1 » همانا ما آسمان ها و زمين و آنچه را ميان آنهاست در شش روز آفريديم ، و هيچ رنج و درماندگى به ما نرسيد . * پس [ بر آزار مشركان ] شكيبا باش . پيامبر در هر حال صبر كرد تا مژدهء عترت كه پس از او امامان هدايتند به او داده شد و آنها را هم خداوند متعال توصيف به صبر كرد : وَ جَعَلْنا مِنْهُمْ أئِمَّةً يَهْدُونَ بِأمْرِنا لَمّا صَبَرُوا وَ كانُوا بِآياتِنا يُوقِنونَ » « 2 » و برخى از آنان را چون [ در برابر مشكلات ، سختىها و حادثه‌هاى تلخ و شيرين ] صبر كردند و همواره به آيات ما يقين داشتند ، پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما [ مردم را ] هدايت مىكردند .

--> ( 1 ) - ق ( 50 ) : 38 - 39 . ( 2 ) - سجده ( 32 ) : 24 .